Tak w czasie Jego śmierci jak i w okresie narodzenia dzieci brały udział w wieńcu Jego cierpień. Jan, jeszcze dziecko, gdy Go spotkał, rozradował się w łonie swej matki, dzieci wydano na śmierć po Jego narodzeniu, były jakby winem Jego uczty zaślubin. I to właśnie dzieci zwiastowały Jego chwałę, gdy nadszedł czas męki. Gdy się narodził – zadrżała Jerozolima, lękała się także w dniu, w którym do niej wkroczył.

Św. Efrem (+373)