Parafia św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Pustelniku

Słowo na tydzień


„Idźcie i głoście: Bliskie jest królestwo niebieskie”. Czy widzisz wielkość posłannictwa, czy widzisz godność wysłańców? Otrzymują nakaz głoszenia nie czegoś podpadającego pod zmysły, ale czegoś nowego i niesłychanego. Nie takie to rzeczy głosili prorocy mówiąc o ziemi i dobrach ziemskich; ci natomiast o królestwie niebieskim i o jego sprawach głosić mają.

Św. Jan Chryzostom (+407)

Pismo Św. poucza nas z wszelką pewnością o tym, w co należy wierzyć i co przedstawia się duszy z niewątpliwą pewnością: uczy więc, że jest Ojciec i Syn i Duch Święty oraz że Syn nie jest tym samym co Ojciec, a Duch Święty nie jest tym samym co Ojciec czy Syn. Szukano jak nazwać tych Troje. Mówiono więc o substancjach albo Osobach. Oznaczeniem takim chciano dać do zrozumienia, że nie ma tu różnic, ale i nie ma i pojedynczości. Tak więc wskazywano tu na jedność przez określenie „jedna istota” i na troistość, ponieważ wymienia się tu trzy substancje albo osoby…

Św. Augustyn ( +430)

Kimś wielkim, wszechmocnym w swych darach i dziwnym jest Duch Święty. Pomyśl, ilu nas tu teraz siedzi, ile dusz jest tu razem. A w każdym z nas działa On w odpowiedni sposób. Rozważ przez Niego oświecony, ilu jest chrześcijan w całej naszej diecezji, ilu w całej prowincji Palestynie! Spójrz oczyma duszy na całe państwo rzymskie i dalej na cały świat! My nie znamy wszystkich krain i ludów a On zna każdego po imieniu i udziela każdemu, czego do zbawienia potrzebuje. Popatrz na wielkiego Przewodnika i Dawcę łask.

Św. Cyryl Jerozolimski (+386)

Dzisiaj obchodzimy z należną czcią ów dzień, kiedy to Chrystus wyniósł naszą niską naturę na tron Ojca, wysoko ponad chóry anielskie, ponad najwyższe moce. …Wyznawać bowiem prawdę niewidzialną cielesnym okiem i skierować swe pragnienia ku temu, w co wejrzeć nie podobna – to jest siła wielkich umysłów, to dowód światła w duszach gorąco wierzących. Jakżeby mogło zrodzić się w sercach naszych to zbożne uczucie albo skąd mógłby kto zostać usprawiedliwiony z wiary, gdyby nasze zbawienie opierało się na tym, co pod wzrok zmysłów podpada?

Św. Leon Wielki (+460)

Co to znaczy: „bo ja żyję i wy żyć będziecie?” Dlaczego mówi, iż obecnie żyje, a oni w przyszłości żyć będą? „W on dzień – mówi – poznacie, że ja jestem w Ojcu moim, wy we mnie, a ja w was”. Czyż nie o tym dniu, o którym mówi: „I wy żyć będziecie” jest tu właśnie mowa? W owym więc dniu, kiedy żyć będziemy tym życiem, które śmierć pochłonie, poznamy, że On jest w Ojcu, a my w Nim, a On w nas; wówczas dopiero dopełni się w całości to, co już teraz przez Niego się rozpoczęło, że On jest w nas, a my w Nim.

Św. Augustyn (+430)

Co to znaczy: „W domu Ojca mego mieszkań jest wiele”. Czyż nie to, że się o siebie lękali? Toteż usłyszeć musieli: „Niech się trwoży serce wasze”. Któż bowiem z nich się nie lękał, skoro najbardziej zaufanemu i najodważniejszemu powiedział: „Zanim kogut zapieje, trzykroć się Mnie zaprzesz”. Słusznie się zlękli, ale skoro usłyszeli: „W domu Ojca mego mieszkań jest wiele” pocieszyli się i stali się ufającymi.

Św. Augustyn (+430)

Mogą więc poganie mówić: dobrze żyjemy. Jeśli jednak nie wchodzą przez bramę, na co im się przyda to, czym się chwalą? Na to bowiem każdemu powinno przydać się dobre życie, aby mu było dane życie wieczne; jeśli nie dla wiecznego życia, to na co przyda się żyć dobrze? Nie można bowiem mówić o tych, iż dobrze żyją, którzy celu dobrego życia nie znają z powodu ślepoty, albo też nim gardzą przez pychę. Nikt zaś nie ma prawdziwej i niezawodnej nadziei, iż wiecznie żyć będzie, jeśli nie uznaje życia, którym jest Chrystus, i nie wchodzi przez bramę do owczarni…

Św. Augustyn (+430)

Bracia, gdzie chciał Pan, aby Go poznano? W łamaniu chleba. Jesteśmy zatem pewni: gdy łamiemy chleb, poznajemy Pana. Chciał On być poznany właśnie w ten sposób ze względu na nas, którzy Go wprawdzie nie widzieliśmy w ciele ale mamy pożywać Jego ciało.

Św. Augustyn (+430)

Kto rozważy tak wielką rzecz, że człowiek obleczony w ciało i krew może zbliżać się do świętej i czystej Istoty, ten zobaczy dobrze, jak wielkim zaszczytem obdarzyła kapłanów łaska Ducha. … Ci, co zamieszkują ziemie i na niej pędzą żywot, zostali posłani, aby szafować niebiańskimi skarbami, i otrzymali moc, jakiej nie dał Bóg aniołom ani archaniołom. Nie do nich bowiem powiedziano: „ Którym grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane”. Któraż władza jest większa od tej?

Św. Jan Chryzostom (+407)

Oto obchodzimy uroczystość Paschy, jednakże tak żyć winniśmy, abyśmy sobie zasłużyli dojść na uroczystości wieczne…Częstym ponawianiem doczesnej radości, która jest przecież tylko cieniem radości wiecznej, duch się rozgrzewa i rozpala się pragnienie zażywania prawdziwej radości w ojczyźnie niebieskiej. Według tego układajcie bracia, swoje życie i obyczaje. Wiecie, iż Ten, który zmartwychwstał jako łagodny, przybędzie jako surowy sędzia.

Św. Grzegorz Wielki (+604)